|
Wet en regelgeving Turkije Buitenlanders kunnen het Turkse eigendomsbewijs voor onroerend goed gewoon weer bemachtigen. Het nieuws dat de nieuwe Tapu-wet was goedgekeurd door het Turkse parlement, kon Mondi begin dit jaar als eerste in Nederland melden. Maar wat behelst de nieuwe wet en wat is veranderd ten opzichte van de oude situatie?
Sinds begin dit jaar is de nieuwe Tapu-wet een feit. Maar hoe ziet die nieuwe wet er uit en wat ging aan de tapu-perikelen voor-af? Eerst een korte terugblik. Het Consti-tutionele Hof in Ankara bepaalde bij arrest van 14 maart 2005 dat de wetgeving met betrekking tot de aanschaf van onroerend goed door buitenlanders op een aantal bepalingen gecorrigeerd diende te wor- den. Twee jaar eerder had het parlement besloten dat buitenlanders de mogelijk- heid moesten krijgen eigendom te ver-werven van onroerend goed dat gelegen is buiten gemeentegrenzen (die plaatsen waar geen gemeentebestuur aanwezig is). Na publicatie van de wetswijziging in de Staatscourant van 19 juli 2003 maakten le-den van de Republikeinse Volkspartij echter bezwaar bij het Constitutionele Hof inAnkara. Hierop bood het Hof de wetgeverde mogelijkheid een aantal bepalingen tecorrigeren, mits die correcties binnen driemaanden zouden worden doorgevoerd. De overheid slaagde daar niet op tijd in,maart - april 2006 waardoor zij zich genoodzaakt zag te be-palen dat de Openbare Registers geen handelingen meer mochten verrichten die betrekking hadden op het verkrijgen van onroerend goed. Totdat de wet was goed-keurd mochten er geen tapu's worden ver-strekt. Die situatie is inmiddels verledentijd. Hoe ziet de nieuwe Tapu-wet er uit?
Kopen, wie en wanneer?
Ingevolge de nieuwe wetgeving mogen buitenlanders (natuurlijke personen) onder de volgende voorwaarden in Turkije vastgoed aankopen: 1. er moet sprake zijn van wederkerigheid tussen beide landen; 2. er mag geen sprake zijn van strijdigheid met bestaande Turkse wetgeving; 3. het onroerend goed dient te worden gebruikt als woon- en/of werkplaats; 4. er moet sprake zijn van een goedgekeurd dan wel uitgevoerd bestemmingsplan. Dezelfde voorwaarden worden gehanSinds teerd bij het vestigen van zakelijke, beperkte rechten op vastgoed. De totale oppervlakte van het aangekochte vastgoed, dan wel de oppervlakte van het vastgoed waarop het zakelijke recht wordt gevestigd, ten behoeve van een buitenlander mag in geheel Turkije niet meer dan 25.000 vierkante meter bedragen. Het Turkse kabinet is bevoegd onder dezelfde restricties als hier aangegeven, de oppervlakte van het onroerend goed te vergroten naar dertigduizend vierkante meter. Buitenlandse rechtspersonen opgericht met commerciële doeleinden mogen uitsluitend in bijzondere wetgeving (zoals de Wet op Toerisme, Olie en Industrie) aangegeven voorwaarden vastgoed in Turkije aankopen, dan wel zakelijke rechten in deze vestigen. De bovenstaande restricties worden niet gehanteerd bij het vestigen van hypotheekrechten ten behoeve van buitenlandse natuurlijke personen als buitenlandse rechtspersonen met commerciële doeleinden. Buitenlandse rechtspersonen zonder commerciële doeleinden, zoals verenigingen en stichtingen, mogen geen onroerend goed aankopen in Turkije. De hierboven aangegeven vereisten zijn niet van toepassing op wettelijk geërfde onroerende goederen door buitenlandse personen, mits er tussen de landen wederkerigheid bestaat. De bovenstaande restricties gelden wel voor geërfde onroerende zaken door middel van een testament. Hiermee wil men voorkomen dat de hoofdregel van wederkerigheid wordt omzeild. Onroerende zaken geërfd door buitenlandse natuurlijke personen waarbij geen wederkerigheid bestaat, dienen openbaar verkocht te worden. Bij het bepalen van het wederkerigheidsprincipe wordt gekeken naar de feitelijke en juridische hoedahoedanigheden die tussen de landen bestaan.
Niet alles is te koop.
Maar met geld is ook in Turkije niet alles te koop. Gebieden met een speciaal karakter en/of bestemming mogen niet door buitenlanders worden aangekocht. Hierbij moet worden gedacht aan gebieden met: irrigatie en/of energie, land- of mijnbouw, bijzondere flora en fauna, een historische of godsdienstige waarde, of een militair strategische ligging. Het kabinet gaat deze gebieden zo spoedig mogelijk in kaart laten brengen; hiervoor zijn reeds werkcommissies in het leven geroepen. Ook zullen per provincie oppervlaktekaarten worden opgesteld waarop de dichtheid van de aankopen van buitenlanders zal worden aangegeven. De concentratie van buitenlandse aankopen zullen per provincie c.q. hoofdsteden worden verdeeld. De dichtheidslimiet die zal worden gehanteerd is een half procent van de totale provincieoppervlakte. Onroerende goederen die in strijd met de hierboven aangegeven restricties zijn aangekocht dan wel in strijd met de Turkse wet- en regelgeving worden gebruikt, zullen binnen de door de Ministerie van Financiën aangegeven periode dienen te worden verkocht door de buitenlandse eigenaar. Het ministerie zal het onroerend goed zelf openbaar verkopen indien de buitenlandse eigenaar hier geen gehoor aan heeft gegeven. De praktijk zal straks uitwijzen hoe en op welke wijze de Turkse regering uitvoering zal geven aan deze bepalingen.
Eerste tapu naar Nederlander.
De lokale krant van Alanya berichtte op eind januari over de afgifte van de eerste tapu (het Turkse eigendomsbewijs voor onroerend goed) aan een buitenlander. Het was de Nederlander Borry van Tiel die deze eer ten deel viel. Zoals bekend ontstond bij buitenlandse kopers verwarring nadat het Constitutionele Hof in Ankara, bij arrest van 14 maart 2005, bepaalde dat de wetgeving met betrekking tot de aanschaf van onroerend goed door buitenlanders op een aantal bepalingen gecorrigeerd diende te worden. De Turkse overheid slaagde daar niet op tijd in, waardoor er geen tapu’s mochten worden vrijgegeven. Onlangs heeft het Turkse parlement de nieuwe ‘Tapu-wet’ geaccepteerd, die het voor buitenlanders mogelijk maakt onroerend goed te kopen en te bezitten. Ook op het Alanya Tapu Bureau zijn de werkzaamheden met betrekking tot de uitgifte van tapu’s weer aangevangen. De Nederlander Borry van Tiel was volgens de krant dolblij: “Al een jaar lang heb ik op deze dag gewacht. Ik ben erg gelukkig.”
|